Soms is stoppen ook vooruitgaan

Maandag, eerste van de maand, twaalf uur. Buiten klinkt het vertrouwde geluid van het luchtalarm. Tegelijkertijd is dat het enige vertrouwde aan deze specifieke maandag. Waar ik ruim een jaar lang iedere maandagochtend soep stond te maken, is de agenda nu leeg. Ik ben gestopt als vrijwilliger bij de Herstelacademie.

Namen, geen cijfers 🕊️

Soms loop je ergens langs en ga je toch even stilstaan.

Vandaag was dat bij een herdenking op de Markt in Den Bosch. De namen van overleden kinderen werden voorgelezen. Namen, geen cijfers.

Misschien was dat wat me het meest raakte.

Meer dan 73.000 doden zijn bijna niet te bevatten. Maar één naam, één kind, één verhaal ineens wel.

Ik heb geen antwoorden. Wel vragen. En vooral de wens dat we onze menselijkheid blijven behouden, ook wanneer de wereld verdeeld lijkt?

Weer Studeren: een nieuwe stap met oude lessen.

Wat doe je als je wilt groeien, maar je lichaam niet altijd meewerkt? In deze blog neem ik je mee in mijn zoektocht naar een opleiding die écht bij mij past. Over herstel, grenzen voelen, bijna loslaten en toch weer moed vinden. Met Chronisch Pijn Syndroom als stille metgezel kies ik nu bewust voor studeren op mijn voorwaarden.

Tussen kiel, sjaal en grenzen

Carnaval in Oeteldonk zit in mijn bloed, ook al vraagt het steeds meer van mijn lijf. Met chronische pijn leer ik mijn grenzen kennen en respecteren, zonder het plezier los te laten. Over samenhorigheid, oude tradities, zingen op straat en waarom één keer per jaar alles geven soms precies genoeg is.

Mijn verjaardag, mijn tempo, mijn mensen

Mijn verjaardag is al jaren geen vanzelfsprekend feestmoment. Met chronische pijn en herstel na burn-out kies ik bewust voor klein, warm en echt. Twee korte viermomenten, rust ertussen en mensen die mijn tempo begrijpen. Geen groots spektakel, wel aanwezigheid. Dit is hoe ik mijn verjaardag nu vier. In mijn tempo. Met mijn mensen. En waarom dat voor mij voelt als echte groei.

Een bank, een aanhanger en een reality check

Mijn bank begaf het op spectaculaire wijze. Met gebroken spiralen, bladderend leer en noodreparaties met touw. Tijd voor vervanging dus. Wat volgde was een zoektocht met een tweedehands droombank, een gehuurde aanhanger, een trekhaak die alleen in mijn hoofd bestond en een reality check over stress en herstel. In deze blog lees je hoe een simpele meubelwissel veranderde in een klein avontuur vol missers, humor en groei. En ja, de kittens keuren hem goed. Dat telt eigenlijk het meest.

Waarom deze blogsite veranderd en ik ook

Misschien zag je het al. Veel oude blogs gingen offline. Niet zomaar.
2026 voelt voor mij als een omslagjaar. In deze blog vertel ik waarom ik afscheid neem van koolhydraatarm eten, hoe diabetes en Chronisch Pijn Syndroom mij dwongen om anders te kijken, en waarom het hier-en-nu nu centraal staat. Over vallen en opstaan, zoeken naar balans en routines die écht helpen. Geen snelle oplossingen, wel rust in lijf en hoofd. Loop je een stukje met me mee?

Van burn-out naar draagkracht: waarom 2026 voor mij voelt als een zachte herstart

Ik begin dit artikel met deze quote, van Meister Eckhart, omdat woorden soms in één zin kunnen samenvatten waar ik zelf meerdere jaren over heb gedaan. Januari wordt vaak gezien als de maand van een nieuw begin. We slaan een kalender om, starten een nieuw jaar en nemen ons voor om dingen anders te doen.Meer lezen over “Van burn-out naar draagkracht: waarom 2026 voor mij voelt als een zachte herstart”

Pakjes ophalen in een winter wonderland

Tijdens een sneeuwstorm besloot de auteur om te voet naar een afhaalpunt te gaan. Ondanks het slechte weer, genoten ze van het winterse landschap. Helaas was het loket gesloten. Thuis ervoer de auteur pijn door chronische klachten, maar kiest ervoor om deel te nemen aan het leven, ondanks de uitdagingen.

Nederland onder de sneeuw (en ik onder de dekens)

Dat is nog eens een uniek begin van 2026. Na een winter die vooral deed alsof hij herfst was, ligt er ineens sneeuw. En niet één dag. Nee hoor, meerdere dagen achter elkaar. Nederland in shock. Wat doet dat met jou? En met de wereld om je heen? Bij mij doet het in ieder gevalMeer lezen over “Nederland onder de sneeuw (en ik onder de dekens)”