Maandag, eerste van de maand, twaalf uur. Buiten klinkt het vertrouwde geluid van het luchtalarm. Tegelijkertijd is dat het enige vertrouwde aan deze specifieke maandag. Waar ik ruim een jaar lang iedere maandagochtend soep stond te maken, is de agenda nu leeg. Ik ben gestopt als vrijwilliger bij de Herstelacademie.
Het voelt enorm dubbel. Ik had het ontzettend naar mijn zin met mijn medechefs, met het bedenken van steeds weer een nieuwe soep en met de bezoekers die langskwamen voor een kom soep of een gezellig gesprek.
Maar de organisatie zelf voelde steeds minder als de juiste plek voor mij. Door een aantal vervelende voorvallen, de samenwerking met sommige van het vaste team en een verschil in visie, veranderde een vrijwilligersbaan waar ik met plezier naartoe ging langzaam in iets dat vooral energie kostte. Dat was niet de manier waarop ik vrijwilligerswerk wilde beleven.
Daardoor werd ook duidelijk dat dit voor mij niet de juiste plek was om straks mijn stage te lopen. Hoewel die pas in oktober begint, voelde dit als het juiste moment om afscheid te nemen.
Dat neemt niet weg dat ik met veel warmte terugkijk op de mensen die ik heb ontmoet, de mooie gesprekken en alle liters soep die we samen hebben gemaakt. Maar ook de leuke bardiensten, het voorbereiden van de vrijwilligersfeesten, het koken voor andere bijeenkomsten en de cursussen die ik er mocht volgen. Die herinneringen blijven, ook nu ik een nieuwe weg insla.
-XOXO-
World @round Tess 