Mijn verjaardag, mijn tempo, mijn mensen

Mijn verjaardag is al jaren geen vanzelfsprekend feestmoment. Met chronische pijn en herstel na burn-out kies ik bewust voor klein, warm en echt. Twee korte viermomenten, rust ertussen en mensen die mijn tempo begrijpen. Geen groots spektakel, wel aanwezigheid. Dit is hoe ik mijn verjaardag nu vier. In mijn tempo. Met mijn mensen. En waarom dat voor mij voelt als echte groei.

Pakjes ophalen in een winter wonderland

Tijdens een sneeuwstorm besloot de auteur om te voet naar een afhaalpunt te gaan. Ondanks het slechte weer, genoten ze van het winterse landschap. Helaas was het loket gesloten. Thuis ervoer de auteur pijn door chronische klachten, maar kiest ervoor om deel te nemen aan het leven, ondanks de uitdagingen.

Soms is kiezen voor teveel nodig!

Zoals je op de foto in het dagboekverslag kon lezen, heb ik vandaag bewust teveel gedaan. Dat doe ik niet vaak. Want door de burn-out leerde ik, op de harde manier, wat de gevolgen daarvan zijn. Toch is altijd goed luisteren niet goed. Het kan je namelijk ook stil zetten, waardoor je steeds minder gaatMeer lezen over “Soms is kiezen voor teveel nodig!”

Slapeloze nachten en levenslessen: Een dagboekpost

2 januari 2025Het is al de tweede dag van het jaar. Helaas met de eerste slapeloze nacht. Malen over deze site en wat er allemaal gebeurd is. Dus in de middag mijn zinnen even verzet in de Bios bij Mufasa, the Lion King. Slechte nacht!helaas een mindere nacht gehad. Kon de slaap niet vatten. IkMeer lezen over “Slapeloze nachten en levenslessen: Een dagboekpost”