Mijn verjaardag, mijn tempo, mijn mensen

Mijn verjaardag is al jaren geen vanzelfsprekend feestmoment. Met chronische pijn en herstel na burn-out kies ik bewust voor klein, warm en echt. Twee korte viermomenten, rust ertussen en mensen die mijn tempo begrijpen. Geen groots spektakel, wel aanwezigheid. Dit is hoe ik mijn verjaardag nu vier. In mijn tempo. Met mijn mensen. En waarom dat voor mij voelt als echte groei.

Soms is kiezen voor teveel nodig!

Zoals je op de foto in het dagboekverslag kon lezen, heb ik vandaag bewust teveel gedaan. Dat doe ik niet vaak. Want door de burn-out leerde ik, op de harde manier, wat de gevolgen daarvan zijn. Toch is altijd goed luisteren niet goed. Het kan je namelijk ook stil zetten, waardoor je steeds minder gaatMeer lezen over “Soms is kiezen voor teveel nodig!”