Tussen kiel, sjaal en grenzen

Carnaval in Oeteldonk zit in mijn bloed, ook al vraagt het steeds meer van mijn lijf. Met chronische pijn leer ik mijn grenzen kennen en respecteren, zonder het plezier los te laten. Over samenhorigheid, oude tradities, zingen op straat en waarom één keer per jaar alles geven soms precies genoeg is.

Mijn verjaardag, mijn tempo, mijn mensen

Mijn verjaardag is al jaren geen vanzelfsprekend feestmoment. Met chronische pijn en herstel na burn-out kies ik bewust voor klein, warm en echt. Twee korte viermomenten, rust ertussen en mensen die mijn tempo begrijpen. Geen groots spektakel, wel aanwezigheid. Dit is hoe ik mijn verjaardag nu vier. In mijn tempo. Met mijn mensen. En waarom dat voor mij voelt als echte groei.